Basel'in Mahalleleri

"Gundeli" resmi olarak 1194'ten beri "Cundoltingin" olarak anılır ve 1870'e kadar sadece yaklaşık 30 evi olan sakin bir tarım köyüydü — ta ki 1872'de Mainz'lı bir emlak şirketi 72 hektar arazi satın alıp birkaç on yıl içinde mahalleyi Amerikan ızgara planına göre inşa edene kadar. "Alman hakimiyeti" korkusuyla planlanan sokak isimleri son anda terk edildi: ana eksen o zamandan beri Dornacherstrasse olarak, 1499 Dornach Savaşı'na atfen; Tell- ve Winkelriedplatz meydanları ise İsviçreli halk kahramanlarına atfen adlandırıldı. Bugün Gundeldingen, Basel'in en yoğun nüfuslu mahallesi — Tageswoche'nin deyimiyle "şehir içinde şehir": özünde muhafazakâr, kenarlarında dinamik. Karakteristik olan, 2000'den beri kademeli salon, Theater Süd, kendi bira fabrikası ve görme engelli ve az gören kişiler tarafından servis yapılan tamamen karanlık restoran blindekuh ile kültür alanına dönüştürülen eski Burckhardt/Sulzer makine fabrikası Gundeldinger Feld'dir. Margarethenpark yürüme mesafesinde, aynı şekilde Güterstrasse boyunca birçok restoran, kafe ve bir bio pazar. Roche'a 15 dakikada yürünebilir, SBB istasyonuna tramvayla 5 dakika.

Bachletten adı kökenini ele veriyor: "Letten" kil toprağı demektir, tıpkı Birsig ve Rümelinbach derelerinin bataklık arazide eskiden aktığı gibi. 1870'e kadar burada açık tarla vardı — sonra birkaç on yıl içinde, merkezinde Carl Moser tarafından 1898'de inşa edilen Pauluskirche'nin bulunduğu bir Jugendstil villa mahallesi inşa edildi. Yaklaşık %42 yeşil alan oranıyla Bachletten, Basel'in en yeşil mahalleleri arasında yer alıyor; lehçede sevecen ve biraz alaycı bir şekilde "Bläächdalbe" veya "Alumyyniumdalbe" olarak anılır — komşu, belirgin şekilde daha zarif St. Alban'a ("Dalbe") bir gönderme. 1874'te açılan ve İsviçre'nin en eski hayvanat bahçesi olan Zolli, mahallenin sınırında yer alıyor — bu nedenle tramvay durağı "Zoo Bachletten" olarak adlandırılıyor. Gayri resmi olarak "Basel'in Hyde Parkı" olarak anılan Schützenmatte, geniş bir spor çayırı işlevi görüyor. Karakteristik konut sokakları, eski binalar, özel bahçeler ve düşük yapı yoğunluğu görünümü belirliyor; Schweizergasse çevresindeki çok sayıda doktor ve terapist muayenehanesi, mahalleye özellikle doktorlar arasında popüler olduğu itibarını kazandırdı. Margarethenpark yürüme mesafesinde. SBB istasyonuna 17 numaralı tramvayla 8 dakika.

St. Johann adını, 1206'da burada bir komtörlük kuran St. Johann Şövalyeleri Tarikatı'ndan alır — Keltler ise yüzyıllar önce bugünkü Voltastrasse yakınında yerleşmişti. Sanayi karakterini 1886'dan itibaren Gasstrasse'deki Kern & Sandoz boya fabrikası belirledi; buradan Sandoz üzerinden ve 1996'da Ciba-Geigy ile birleşme sonucu bugünkü Novartis konsernı doğdu. 2001'den beri fabrika alanı, mimar Vittorio Magnago Lampugnani'nin planına göre Novartis Campus'a dönüştürülüyor — dokuz Pritzker Ödülü sahibinin (aralarında Frank Gehry, SANAA, Diener & Diener, Tadao Ando, Renzo Piano) binalarıyla, tek bir şirket kompleksi için dünyada eşi benzeri olmayan bir yıldız mimari yoğunluğu. Roche'un kuleli ana merkezi, Ren'in karşı kıyısından buradan iyi görülüyor. Ren kıyısındaki St. Johanns-Park, domuz ve kaz kaya heykelleriyle önceki otlak kullanımını hatırlatıyor, Rheinuferweg ise Fransa'daki Huningue'e kadar uzanıyor — Alsace tam anlamıyla kapının önünde. İlginç bilgi: St. Johann istasyonu SBB'ye ait ama yalnızca Fransız trenleri tarafından işletiliyor — İsviçre'de bu tür sadece iki "hayalet istasyon"dan biri. Cumartesileri Vogesenplatz'da, Basel'in en eski mahalle pazarlarından birine çekiyor.

Kleinbasel, Grossbasel'e 29.800 gulden karşılığında satılıp birleştirilmeden önce 1392'ye kadar kendi yargı yetkisine sahip bağımsız bir şehirdi. Bu birleşmeden daha eski olan Vogel Gryff'tir: ilk olarak 1304'te belgelenen bu gelenekte, Kleinbasel'in üç onur kuruluşu — Wild Maa, Leu ve Vogel Gryff — bugün hâlâ Ocak ayının bir gününde Mittlere Rheinbrücke üzerinde dans ederken, Wild Maa bir salda Ren nehri aşağı yüzüyor. Efsaneye göre Grossbasel tarafındaki Lällekönig bugün hâlâ Kleinbasel sakinlerine küstahça dilini çıkarıyor — tarihçiler bu hikayeyi ancak efsane olarak değerlendiriyor olsa da. Sağ Ren kıyısı bugün tezatlarla karakterize ediliyor: Roche 2 kulesi 205 metreye ulaşarak İsviçre'nin en yüksek binası olurken, Klybeck ve Kleinhüningen kantonun en uygun fiyatlı kiralarından bazılarını sunuyor. 1922'den beri işletilen Kleinhüningen'deki Ren limanı, İsviçre'nin denize ve dünyaya bağlı tek limanı ve tüm İsviçre ithalatının yaklaşık %10'unu işliyor. 1929 tarihli Markthalle, bir zamanlar dünyanın üçüncü en büyük betonarme kubbesine sahipti ve bugün bir pazar ve etkinlik salonu olarak hizmet veriyor. İsviçre topraklarındaki bir Alman istasyonu olan Badischer Bahnhof, doğrudan Freiburg ve Karlsruhe'ye bağlantı sağlıyor. Rheinpromenade, Claraplatz ve Museum Tinguely (Mario Botta) popüler buluşma noktaları, 300.000 m² büyüklüğündeki Klybeckareal alanı ise yeni bir şehir mahallesine dönüşüyor.

Bruderholz adı, ortaçağda tepenin ormanlık kesimlerinde yaşayan yalnız kişiler olan "Waldbrüder"den (orman kardeşleri) gelir. Jeolojik olarak tepe, 1920'lere kadar neredeyse tamamen tarım için kullanılan verimli bir lös sırtıdır. Ancak daha sonra üst burjuvazi için planlı, zarif bir villa mahallesi oluşturuldu; 1928'de Bruderholz idari olarak Gundeldingen'den ayrılıp kendi mahallesi oldu. Halk arasında tepe bugün hâlâ "Bonzenhügel" (zenginler tepesi) olarak anılıyor — haksız değil: her sekiz sakinden biri milyoner, şehir ortalamasının iki katından fazla, matura oranı ise %58,7 ile Basel'in tüm mahalleleri arasında en yüksek. %71 yeşil alan oranıyla Bruderholz aynı zamanda Basel'in en yeşil kentsel mahallesidir. 1926'da inşa edilen 30 metre yüksekliğindeki su kulesi halka açık ve şehrin üzerinde panoramik manzara sunuyor. Mahallenin tıbbi bakımını Kantonsspital Baselland, Bruderholz şubesi sağlıyor. Bir araba faydalıdır — 15 ve 16 numaralı tramvaylarla şehir merkezine yaklaşık 12 dakika. Kira fiyatları kantonun en yükseklerinden.

Basel'in eski şehri neredeyse tam olarak 1200 yılının şehir surları içinde yer alır ve bugünkü Freie Strasse (ilk olarak 1241'de "libera strata" olarak anılır) boyunca uzanan Roma ticaret yolundan İsviçre'nin en eski üniversitesine kadar 2000 yılı aşkın bir tarihe sahiptir. Üniversite, doğrudan Münster'de bir papalık bulla'sıyla 1460'ta açıldı ve Basel Konsili'nden (1432-48) doğdu — Rotterdamlı Erasmus burada öğretim yaptı ve Basel'i Avrupa hümanizminin merkezi haline getirdi. 1661'de kurulan Kunstmuseum Basel, dünyanın en eski halka açık sanat koleksiyonlarından biridir. Münster'in hemen arkasındaki ücretsiz teras Pfalz'dan bakış, Dreiländereck'e ve açık günlerde Schwarzwald'a kadar uzanır — sadece motorla değil, sadece akıntıyla hareket eden üç Ren feribotuyla tamamlanan bir manzara noktası. Marktplatz'da neredeyse her gün şehrin en eski ve en büyük taze ürün pazarı kuruluyor. Yılın zirvesi Basel Fasnacht'ıdır: Pazartesi sabahı saat 4'te "Morgestraich" sırasında şehir merkezindeki tüm ışıklar söndürülür, binlerce davulcu ve flütçü dar sokaklardan geçmeden önce — şehrin "drey scheenschte Dääg"i (en güzel üç günü). Freie Strasse ve Barfüsserplatz ticari eksenler olmaya devam ediyor.

St. Alban, Basel'in en eski ve en özel mahallelerinden biridir — lehçede sadece "Dalbe" olarak anılır, kendi "Dalbekirche"si ve "Dalbedoor"uyla. Dar sokaklar, su kanalları ve "Küçük Venedik" olarak da adlandırılan St. Alban-Tal, görünümü belirliyor. St. Alban-Kloster manastırı, değirmenleri çalıştırmak için zaten 12. yüzyılda St. Alban-Teich kanalını inşa etti; ortaçağın sonundan itibaren burada 1924'e kadar neredeyse 450 yıl boyunca kesintisiz kağıt üretildi — bugün Basler Papiermühle bunu yaşayan bir müze olarak anımsatıyor. Ortaçağ şehir surlarının korunmuş bir bölümü olan St. Alban-Tor, mahallenin ortasında yer alıyor, aynı şekilde Papiermühle'nin hemen yanındaki Museum für Gegenwartskunst. St. Alban geleneksel olarak, bir zamanlar tam ismi yerine kendi posta kutusu baş harfleriyle bile ayırt edilen, gösterişsiz zenginlikleriyle şehrin geri kalanından ayrılan Bernoulli, Burckhardt, Merian veya Sarasin gibi ailelerden oluşan Basel'in eski patriciat'ı "Daig"in evidir. Doğrudan Ren kıyısında yer alan ve uzun zamandır birçok varlıklı Basel ailesinin yaşam alanı.

Breite adı, 14. yüzyıldan kalma bir çayır adı olan "die Gebreite"den geliyor — adına rağmen, Birs ile Ren arasında, Basel'in güneyinde yer alan mahalle aslında oldukça dar ve yeşildir. 19. yüzyılın ortasından itibaren inşa edilen Breite, 1950'ye kadar tipik bir işçi mahallesiydi: nüfusun yarısından fazlası, o zamanlar Basel'in en önemli ihracat sanayisi olan ipek şerit dokumacılığında veya inşaat sektöründe çalışıyordu ve mahalle on yıllar boyunca sosyal demokrasinin kalesi oldu. Lehçede sakinler bugün hâlâ "Braitlemer" veya "Braiti" olarak anılıyor. Breite, bugüne kadar sade ve gösterişsiz karakterini korudu ve büyük ölçüde soylulaştırmadan (gentrification) etkilenmedi. Restoranlı, 1898'de inşa edilen bir çelik nehir havuzu olan Rheinbad Breite, Basel'in hâlâ işletilen en eski havuzlarından biri. Her Ağustos ayında mahalle Birsköpfli'de kendi "Breilemerfest"ini kutluyor. Birsköpfli parkı ve Ren kıyısındaki yollar, mahalleyi koşucular ve dinlenme arayanlar arasında popüler kılıyor, geleneksel meyhaneler (Beizen) ise sokak görünümünü belirliyor.

Gotthelf mahallesi, İsviçreli yazar Jeremias Gotthelf'in adını taşıyor ve şehir surlarının yıkılmasının ardından yaklaşık 130 yıl önce planlı bir orta sınıf mahallesi olarak ortaya çıktı. Bugünkü tekdüze görünümünü büyük ölçüde 1920'ler ve 1930'larda, tüm şehirde sadece burada 300'den fazla karakteristik "Baumgartner evi" gerçekleştiren mimarlar Wilhelm Emil Baumgartner ve Hans Hindermann'a borçlu. İlginç bilgi: "Im langen Loh" sokağında her adımda kanton değişiyor — bir taraf Basel-Stadt'a, diğeri Basel-Landschaft kantonundaki Allschwil'e ait. İstatistiksel olarak dikkat çekici: Gotthelf, Basel'in tüm mahalleleri arasında en yüksek kadın oranına sahip. Üst orta sınıf mahallesi olarak kabul ediliyor: St. Gallerring gibi sakin, az trafikli caddeler, neredeyse her evin kendi ön bahçesi, çok sayıda yeşil alan — transit trafik neredeyse tamamen kenar caddeler Allschwilerstrasse ve Spalenring'de kalıyor. Gotthelf, şehrin batı ucunda, kuzeyde Iselin, batıda Allschwil, güneyde Bachletten ve doğuda Am Ring arasında yer alıyor. Kenar konumuna rağmen şehir merkezi kolayca ulaşılabilir.

Mahalle, 1904'te kurulduğunda başlangıçta komşu Alsace köyüne atfen "Hegenheim" olarak adlandırılmıştı. Nüfusun bir kısmı "yabancı" gelen adı reddettiği için, 1932'de Isaak-Iselin-Schule'ye atfen Iselin olarak yeniden adlandırıldı. Basel'li Aydınlanma filozofu Isaak Iselin (1728-1782), 1752'de Paris'e yaptığı bir seyahatte hem Rousseau hem de doğa bilimci Buffon ile tanıştı; 1777'de bugün hâlâ aktif olan kamu yararını teşvik etmeye yönelik bir dernek olan GGG Basel'i kurdu. Iselin, Basel'in batısında, kuzeyde St. Johann, batıda Allschwil ve St-Louis yakınındaki Fransız sınırı, güneyde Gotthelf ve doğuda Am Ring arasında yer alıyor — yaklaşık 17.000 sakiniyle şehrin üçüncü en büyük mahallesi. En güzel simgesi, ihtişamlı kestane ağaçlarıyla Strassburgerallee. Bahçe havuzu ve minigolfli boş zaman alanı Bachgraben hemen yanında, aynı şekilde Allschwil'deki Bachgraben yaşam bilimleri kümesi de. Wasgenring boyunca biraz trafik yükü olan klasik, yoğun nüfuslu bir mahalle.

Riehen, 6. yüzyılda Alaman yerleşimi olarak ortaya çıktı; adı 1113'ten beri belgelenmiştir. 1522'de Basel şehri köyü satın aldı — Reform öncesi son büyük toprak alımı — ve Riehen 20. yüzyıla kadar tarımsal ve şaraplı bir köy olarak kaldı. Schlipf'teki kendi bağ alanı Alman sınırına kadar uzanıyor: asma sıralarının sonunda dönerken traktör kelimenin tam anlamıyla devlet sınırını geçiyor — 1200 yıllık bağcılık geleneği burada bugüne kadar devam ediyor. Dünya çapında tanınan, 1997'de açılan ve ünlü mimar Renzo Piano'nun eseri olan Fondation Beyeler, Basel'in en büyük orman alanı olan Langen Erlen manzaralı Berower-Gut mülkünün parkında yer alıyor. Wettsteinhaus'lu tarihi köy merkezi, 1648'de Vestfalya Barışı ile Konfederasyon'un Kutsal Roma İmparatorluğu'ndan bağımsızlığını sağlayan dönemin Basel Belediye Başkanı Johann Rudolf Wettstein'ı hatırlatıyor — bugün bina MUKS müzesine ev sahipliği yapıyor. Köy görünümüne rağmen Riehen düzenli olarak bölgenin en yaşanabilir topluluklarından biri olarak sıralanıyor — Basler Kantonalbank'ın bir sıralamasında Kuzeybatı İsviçre'nin 50 belediyesi arasında birinci sırada yer aldı. 6 numaralı tramvay Riehen'i Badischer Bahnhof ve şehir merkezine bağlıyor; belediyenin kendi belediye meclisi var.

Binningen ilk olarak 1004'te belgelerde anılır — 2004'te belediye 1000. kuruluş yıldönümünü kutladı. 1833 kanton bölünmesine kadar köy Basel şehri topraklarına aitti; Bottmingen ise 1837'ye kadar Binningen'in bir parçasıydı bile. Tarihi köy merkezinin odak noktası, 1290'lardan kalma, hiçbir zaman idari işlevi olmayan ama her zaman konut olarak kullanılan bir su şatosu olan Schloss Binningen — bugün bir restoran ve küçük bir otele ev sahipliği yapıyor. 1903 tarihli açık hava havuzu Sonnenbad St. Margarethen, bölgenin hâlâ işletilen en eski havuzlarından biri. Binningen üzerinden geçen 10 numaralı tramvay, 1986'dan beri Avrupa'nın en uzun uluslararası tramvay hattı ve Fransız topraklarından Rodersdorf'a kadar uzanıyor. Binningen, Baselland'ın en zengin belediyeleri arasında yer alıyor ve tanınmış kişiliklere ev sahipliği yaptı: aktör ve yazar Curt Goetz burada büyüdü, otomobil üreticisi Peter Monteverdi burada doğdu. Sakin konut alanları, çok sayıda müstakil ev — 10 numaralı tramvay aktarmasız olarak Aeschenplatz'a kadar gidiyor. İyi okullar ve alışveriş imkanları var, Novartis Campus'a sadece birkaç dakika uzaklıkta.

Allschwil ilk olarak 1033'te "Almswilre" olarak belgelenmiştir; Neu-Allschwil semtinde 1937'de İsa'nın doğumu civarına tarihlenen bir Galya-Roma mezarlığı keşfedildi — Alpler'in kuzeyindeki bu türden en eski buluntulardan biri. Komşu köy Schönenbuch ile birlikte Allschwil, bölgenin belirgin Alsace Sundgau karakterine sahip tek köyüdür: tarihi köy merkezinde açık kirişli evler ve dar sokaklar, en eski bina olarak yaklaşık 1500'den kalma ahşap figürlere sahip gotik köy kilisesi St. Peter und Paul ile. Yaklaşık 40 metre yüksekliğinde asansörlü bir su kulesi, Schwarzwald'a kadar ücretsiz manzara sunuyor. Kuzeydeki Bachgraben-Campus tamamen farklı bir dünya: burada, 2017'de Johnson & Johnson tarafından satın alınmasının ardından Actelion'un halefi olan Idorsia ile, Herzog & de Meuron tarafından tasarlanan bir binada bir ilaç endüstrisi merkezi bulunuyor. Kampüs çevresindeki "Basel Supercluster", 800'den fazla yaşam bilimleri şirketini ve yaklaşık 33.000 uzmanı bir araya getiriyor — Avrupa'nın en önemli kümelerinden biri. Ziegelei-Areal bölgesinde şu anda 500 ila 600 sakin için yeni bir konut mahallesi inşa ediliyor. 6 numaralı tramvay ve çeşitli otobüs hatları hızlı erişim sağlıyor; kısa işe gidiş yolları nedeniyle uluslararası farma çalışanları arasında çok popüler.

Muttenz, Kelt ve Tunç Çağı'na kadar uzanıyor: köyün güneydoğusundaki 479 metre yüksekliğindeki tepe Wartenberg'deki mezar buluntuları erken yerleşimi kanıtlıyor. Wartenberg'de bir zamanlar üç ortaçağ kalesi vardı, 1356'daki büyük Basel depreminde yıkıldılar — bunun ardından Hans Thüring Münch, yaklaşık 1420'de köy kilisesi St. Arbogast'ı bir kale kiliseye dönüştürdü, bugün hâlâ İsviçre'de korunan tek kale kilise. Yaklaşık yedi metre yüksekliğindeki, mazgallı ve iki kapı kulesinin kalıntılarıyla çevre duvarı ile yaklaşık 1507'den kalma freskleriyle 1513'te inşa edilen kemik evi (Beinhaus) bugün de ziyaret edilebilir. 1515'te borç batağındaki Münch ailesi Münchenstein, Muttenz ve Wartenberg mülklerini Basel şehrine satmak zorunda kaldı. Modern Muttenz, sanayi tarafından güçlü şekilde şekillendirilmiştir: Rangierbahnhof Basel bir zamanlar İsviçre'nin en büyüğüydü, Schweizerhalle'de ise Schweizer Salinen ile Novartis ve Clariant fabrikaları yerleşiktir. 34 hektarlık Polyfeld-Areal bölgesinde, 4000 öğrencili karakteristik küp şeklindeki FHNW kampüsü çevresinde yeni bir bilgi ve konut mahallesi ortaya çıkıyor. Ortaçağ kilisesiyle tarihi köy merkezi bununla çekici bir kontrast oluşturuyor. Muttenz istasyonu, Basel SBB'ye 8 dakikada doğrudan S-Bahn bağlantısı sunuyor.

1815'e kadar burada bir avuç ev dışında neredeyse hiçbir şey yoktu — Birsfelden ancak 1874'te Muttenz'den ayrılıp bağımsız bir belediye oldu. Kanton bölünmesiyle Birs, kanton sınırı ve Birsfelden gümrük noktası oldu, buradan sınır konumu karakteri gelişti. Az bilinen bir gerçek: 1920'den 1950'ye kadar burada, Sternenfeld'de, İsviçre'nin ilk havaalanı vardı — 1926'dan itibaren "İsviçre'nin en modern"i, Londra, Paris ve Amsterdam'a hatlarla; 1930'da hatta bir zeplin indi. Kapatılmasının ardından 1937-41'de, Baselland nüfusunun %94 "evet" oyuyla onayladığı Ren limanı inşa edildi. 1954'te inşa edilen ve tamamen camla kaplı makine dairesine sahip Birsfelden hidroelektrik santrali, bugün hâlâ Basel bölgesi elektriğinin yaklaşık %17'sini sağlıyor ve bölgenin en önemli savaş sonrası yapılarından biri olarak kabul ediliyor. Birs ve Ren'in birleştiği Birsköpfli'de yüzme ve piknik yapmak yerel halk arasında popüler. Daha az bilinen: mobilya üreticisi Vitra'nın İsviçre merkezi Birsfelden'de bulunuyor. Eski liman alanı, yeni kooperatif binalarıyla modern bir konut mahallesine doğru gelişmeye devam ediyor. 3 numaralı tramvay Basel'e (Claraplatz, SBB) 10-12 dakikada bağlanıyor.

1196'da ilk olarak "Kekingen" olarak anılan Münchenstein, bugünkü adını burada bir kaya üzerine kale inşa eden — "Münchs Stein" — Münch ailesinden alıyor. Yer, 14 Haziran 1891'de üzücü bir şöhret kazandı: Gustave Eiffel'in firması tarafından inşa edilen Birs üzerindeki bir demiryolu köprüsünün çökmesi sonucu 73 kişi hayatını kaybetti — İsviçre tarihindeki en ağır demiryolu kazası, ülkedeki tüm demiryolu köprülerinin sistematik kontrolüne yol açtı. Çok daha az bilinen: 1921'de Münchenstein'de kurulan Haas harf dökümhanesinde, dünyanın en çok kullanılan yazı tiplerinden biri olan Helvetica geliştirildi. 1912/13'te Gartenstadt Münchenstein ile İsviçre'nin ilk kooperatif "bahçe şehri" yerleşimi inşa edildi — geniş bahçeli 36 ev bugün hâlâ koruma altında. Sınır ötesi Dreispitz-Areal bölgesinde, aralarında Herzog & de Meuron tarafından inşa edilen Schaulager ve Kunsthaus Baselland'ın da bulunduğu çeşitli müzeler yerleşik. Futbol yıldızı Roger Federer, Münchenstein'de büyüdü. Sakin, yeşil, Basel istasyonuna doğrudan tramvay bağlantısıyla (10 ve 11 numaralı hatlar). Belediye toprakları, hem daha uygun fiyatlı konut bloklarını hem de bol boş zaman imkanı sunan Birspark yakınındaki villa bölgelerini kapsıyor.

Therwil, 1223'ten beri belgelerle kanıtlanmıştır ve başlangıçta Reichenau Manastırı'na aitti, 1518'de Basel Piskoposu'na geçti. 1887'de Birsigtalbahn'ın açılmasıyla, o zamana kadar tarımsal ve şaraplı köy Basel'e doğrudan demiryolu bağlantısı kazandı ve bir banliyö konut belediyesi oldu. 1627-1631 tarihli Katolik St. Stephan Kilisesi, bugün hâlâ yerin görünümünü belirliyor; 1607 tarihli eski papaz evinde bulunan köy müzesi, diğerlerinin yanı sıra eski Baloid tarak fabrikasından (1915-1984) eserler sergiliyor. 10.000'den fazla sakiniyle Therwil resmi olarak şehir sayılıyor — ancak belediye başkanı bilinçli olarak "şehir başkanı" olarak anılmayı reddediyor, çünkü sakinlerle köy tarzı, doğrudan teması kaybetmek istemiyor. Therwil'in kendi köylü yaşamını ne kadar ciddiye aldığı 2022'deki 799. köy yıldönümü kutlamasında gösterildi: belediye, uluslararası başarılı olan kendi oğlu DJ Antoine'ı görevlendirdi, bu da yaklaşık 30.000 ziyaretçi çekti. Müstakil evler ve geniş bahçeler, yeşil Leimental'daki yerin görünümünü belirliyor. Kırsal görünümüne rağmen iyi bağlantılara sahip: Binningen üzerinden 10 numaralı tramvay doğrudan Basel'e, A18 otoyoluna iyi bağlantı.

Aynı adı taşıyan bölgenin merkezi olan Arlesheim, katedraliyle ünlüdür — İsviçre'de bir katedral kapitülünün konutu olarak inşa edilen tek katedral. 1679'da Basel katedral kapitülü merkezini buraya taşıdı ve bugüne dek kapalı bir bütün olarak korunan Domplatz çevresinde barok katedrali (1680/81) ile kanonik evlerini inşa etti. 1761 tarihli ünlü Silbermann orgu, Avrupa'nın en önemli tarihi orglarından biridir. Aynı derecede benzersiz olan Ermitage: 1785'te düzenlenen, göletleri, mağaraları ve Birseck harabesiyle İsviçre'nin en büyük İngiliz peyzaj bahçesidir. 1792'ye kadar Arlesheim Basel Prens-Piskoposluğu'na aitti, ardından 22 yıl Fransız kaldı ve 1815'te Basel kantonuna katıldı. Bugün seçkin, yeşil bir yerleşim yeri — BLT'nin 10 numaralı tramvayı doğrudan Basel merkezine gider.

İlk kez Basel piskoposu Ludwig Garewart (1164–1176) döneminde «Rinacho» olarak anılan Reinach, 2023'ten beri 20 000'i aşan nüfusuyla Basel-Landschaft kantonunun en büyük belediyelerinden biri — yine de bilinçli olarak belediye statüsünü koruyor. Nüfus üç dalgada büyüdü: 18. yüzyılda, 20. yüzyılda tramvay hattının açılmasıyla ve savaş sonrası en büyük dalgada, yalnızca 30 yılda 14 000 kişinin eklenmesiyle. Bruderholz'un güney eteğindeki bölge, korunan Reinacher Heide ile Birs'ten 373 m yüksekliğe uzanır. Hızlı büyümeye rağmen Reinach tarihi köy çekirdeğini korudu. BLT'nin 11 numaralı tramvay hattı doğrudan Basel'e bağlar. Aileler, çalışanlar ve yaşlılar için dengeli bir yer.

Oberwil, Basel'e yaklaşık 5 km uzaklıkta Leimental vadisinde, Bielhübel'in doğu yamacında yer alır. 1815 Viyana Kongresi'nde Birseck — ve onunla Oberwil — Basel kantonuna katıldı. Ekim 2005'te belediye 10 000 nüfus sınırını aştı, ancak bilinçli olarak karşı çıktığı için resmi olarak şehir değil. Oberwil bölgesel bir okul merkezi: birkaç ilkokul ve Hüslimatt ortaokulunun yanı sıra, tüm Leimental'den öğrenci çeken Gymnasium Oberwil buradadır. Fransız topraklarından geçerek Rodersdorf'a giden BLT'nin 10 numaralı tramvay hattı, merkeze yaklaşık 15 dakikada ulaşır. Çeşitli otobüs hatları ağı tamamlar. Oberwil, köy karakterli, iyi bağlantılı, sakin ve aile dostu bir yerdir.

Magden, Basel'in yaklaşık 15 km doğusunda, Aargau'nun Fricktal bölgesinde, ormanlık sırtlar ve bağlar arasındaki Magdenerbach vadisinde yer alır. Köy eskidir — Roma izleri ve yüzyıllar içinde büyümüş bir doku. Kırsal kapınızın önünde, şehir ise yirmi dakika uzaklıkta.